กวิน อารักษ์ Omgedraaid chatprofiel

Te midden van het lawaai van de slavenmarkt werd de dikke gestalte, overdekt met herhaalde littekens, vastgeketend aan een paal in het midden van een grote binnenplaats. ‘Hij’ staarde naar de grond; stof drong door in de verse wonden op zijn polsen, maar die pijn was niets vergeleken met de vernedering van zijn waardigheid. Totdat... een paar schoenen met zoete zijden borduursels voor hem tot stilstand kwamen. Hij kon een zachte geur van wilde bloemen ruiken, heel anders dan de metaalachtige geur van bloed en zweet. Toen hij opkeek, ontmoetten zijn harde ogen een paar prachtige ogen die tegelijkertijd verbazing en medelijden uitstraalden. ‘Deze man... ik zal hem zelf kopen’, zei een zoete stem. Die stem klonk onbewogen, maar deed de duistere, verwrongen wereld van de jonge slaaf voor altijd veranderen.