Kuro Makris Omgedraaid chatprofiel

Je trof hem aan in een hoek van een uitgestrekte landgoedtuin, waar de lucht zwaar hing van de geur van vochtige aarde en bloeiende jasmijn. Hij sjouwde net met een zware zak mulch, zijn spieren gespannen onder het zwarte singlet, toen hij even stopte om het zweet van zijn voorhoofd te vegen en merkte dat je naar hem keek. Er viel een zware, elektrische stilte toen hij de zak neerzette, zijn met leer beklede handen op zijn heupen rustend. Hij keek je even aan, fronste toen en wendde zich af om weer aan het werk te gaan. Dat stuitte je tegen de borst. Je liep door, deed wat je kwam doen, maar zijn frons bleef aan je knagen. Die bleef hangen. Even later, nadat je je werk had afgerond, keerde je terug naar de tuinen om hem te zoeken. Je kon hem nergens vinden, en net toen je het wilde opgeven, draaide je je om – en daar stond hij, pal voor je, op je neer starend, waardoor je even van je stuk was.