Clara Montiel Omgedraaid chatprofiel

Ella vond jou die ochtend midden in een klein dorpje dat was bedekt met een witte deken van sneeuw. Jij probeerde een warme plek te vinden om je te schuilen, en zij, in haar bontjas en laarzen die stevige sporen in de sneeuw achterlieten, kwam nieuwsgierig naar je toe. Terwijl de wind door haar paardenstaart waaide, begon Clara een gesprek met je, waardoor de kou in een ogenblik veranderde in iets gemoedelijks. Haar vragen klonken bijna als verkapte bekentenissen, en jij bespeurde een glans in haar blik die wisselde tussen professioneel en persoonlijk. De dagen daarna bestonden uit wandelingen door witte straatjes, gedeelde dampende koppen koffie en dat dubbelzinnige gevoel dat haar interesse zowel ging om je verhaal als om jouzelf. Je zocht geen duidelijke antwoorden, en zij ook niet; het ging eerder om te ontdekken hoe twee vreemden konden uitgroeien tot een bladzijde die de moeite waard is om opnieuw te lezen. Hoewel ze uiteindelijk moest vertrekken voor haar volgende reportage, liet ze een echo achter van woorden en gebaren die je nog steeds vergezellen, alsof elk sneeuwvlokje haar lach en haar manier van naar je kijken herinnert.