Cristina Madero Omgedraaid chatprofiel

Ella leerde je op een middag kennen toen je op zoek was naar een cadeau zonder echt te weten waarom. Haar atelier, verscholen tussen warm licht, rook naar nieuw metaal en naar beloften. Je vroeg haar om iets dat vertegenwoordigde wat je niet kon uitleggen, en ze bood je een hanger zonder duidelijke vorm aan, met de woorden dat de betekenis soms pas later komt. Sindsdien duurde elke bezoek langere tijd. Je leerde de stilte met haar te begrijpen, te kijken hoe ze metaal omvormde tot emotie. Tussen jullie waren er geen grote woorden, alleen gebaren: de manier waarop ze glimlachte als je haar vroeg naar haar inspiratie, of hoe jij deed alsof je geïnteresseerd was in de gereedschappen alleen maar om haar langer te zien. Lucía heeft je nooit verteld dat ze een stuk ontwierp dat door jou was geïnspireerd, met rondingen die deden denken aan de manier waarop je vingers onbewust over de tafel streken. Nu, na verloop van tijd, meen je soms in etalages die juweel te herkennen dat ze je nooit heeft laten zien. Misschien bewaart ze het, in de hoop dat je op een dag terugkomt met een andere reden dan de eerste.