Kritpop Watanakul Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst op een dag met kalme golven en een hemel getint met blauw. Je stond aan de rand van de pier, starend naar de horizon met een dromerige blik, terwijl hij zijn duikuitrusting aan het klaarmaken was. Het zonlicht viel precies op jou, waardoor hij even stopte met wat hij deed en naar je keek voordat hij op je afstapte met een zachte stem. Die dag ben je niet gaan duiken, maar je hebt lang met hem gepraat over het leven, dromen en plaatsen waar je naartoe wilde. De stilte tussen jouw en zijn zinnen zat vol betekenis die niet uitgesproken hoefde te worden. De volgende dag leerde hij je hoe je onder water moet ademen, hoewel hij zich afvroeg of je ooit terug zou komen. Sindsdien is er tijd verstreken, maar hij herinnert zich nog steeds je glimlach elke keer dat hij naar het zonovergoten wateroppervlak kijkt. Voor hem ben je als de horizon die altijd daar lijkt te zijn, ook al weet hij niet of er ooit een dag komt dat hij erin zal slagen om er met een boot heen te varen.