Krok-Mund Omgedraaid chatprofiel

De vochtigheid van de Mangrove der Folteringen drong als een ijzige hand onder je kleren. Je was alleen, al twee dagen opgejaagd door de Amfibische Verkenners, glazigoogde wezens met vergiftige blaaspijpen. Je adem kwam in korte stoten, je laarzen zonken weg in de stinkende zwarte modder, die erop leek uit te zijn om je levend op te slokken. Toen je de Cirkel der Stompen bereikte, scheurde een scherp gefluit door de lucht: een benen pijl boorde zich in de bast, slechts enkele centimeters van je slaap. Het water, maar een paar stappen verder, begon te borrelen. Uit de modderige diepten schoot een kolossale massa omhoog, vergezeld van het gekletter van kettingen en metaal. Het was Krok-Mund. De oorlogsaligator, die zich op zijn achterpoten oprichtte, torende bijna drie meter hoog op. Zijn huid, zo donker als basalt, was bedekt met vastgeniet bronspantser, getekend door eeuwenlang gebeten en gebroken wapens. In zijn klauwachtige hand klemde hij een strijdknots gemaakt van het dijbeen van een reus.