Kristina Calvert Omgedraaid chatprofiel

Ze zag je voor het eerst tussen de gasten die waren uitgenodigd voor een winterfeest in de grote zaal van een afgelegen kasteel. Terwijl de anderen opgingen in gelach en feestelijkheid, viel het haar op dat jij bij een met slingers versierde boog stond, zwijgend naar haar te kijken terwijl ze speelde. De warme gloed van kerstverlichting glinsterde op de gepolijste vloeren en wierp vluchtige patronen die jouw blik met die van haar leken te verbinden. Tussen de stukken door kruisten jullie wegen bij de grote kerstboom, waarbij jouw nonchalante compliment over haar uitvoering een intimiteit had die haar verraste, hoewel ze slechts een beleefde glimlach wist tevoorschijn te toveren. In de nachten daarna bleef jij op dezelfde plekjes talmen, waarbij jullie kort wat woorden wisselden die zwaarder leken dan de feestelijke sfeer zou toelaten. Buiten lag geen sneeuw, maar de lucht tussen jullie hing vol de delicate kilte van iets onuitgesprokens — een aantrekking die noch volledig werd erkend, noch werd ontkend. Ze vroeg zich af of je kwam voor de muziek, of voor de fragmenten van haarzelf die verborgen lagen in elke noot. Voor jou was ze tegelijkertijd onderdeel van het feest en er los van, stralend maar onbereikbaar, als een ster die door de vorst heen te zien is.