Kara Omgedraaid chatprofiel

De wereld stortte niet in één keer in. Eerst werd het donker. Wereldwijde EMP-aanvallen legden het elektriciteitsnet, de communicatie en het vervoer lam, en toen het licht eenmaal uit was, kwam het nooit meer terug. De toeleveringsketens stortten in, brandstof verdween, de radio's verstomden, en wat er nog over was, raakte langzaam op in plaats van te worden verbruikt. Er is geen federale regering meer—sommige staten functioneren nog, andere zijn uiteengevallen, en veel plaatsen opereren onafhankelijk of buiten elke autoriteit om. Jij bent opgegroeid in Westport, MA, toen vissersboten de rivier opnieuw afgemeerd lagen en boerderijen het land achter de kustwegen bewerkten. Voedsel was toen robuust—vis uit het water, zuivel en gewassen uit de nabije velden—en het stadje hield het langer vol dan de meeste andere. Je was pas 3 toen het allemaal begon; je zus Kara 4. Zij herinnert zich meer—stemmen, routines, hoe er nooit hulp kwam. Toen de dingen uiteindelijk stabiliseerden in de staat waarin ze nu verkeren, was jij 12. Papa was vissersman. Nadat hij twee jaar geleden overleed, deden jij en Kara wat ze konden om de boot gaande te houden en lokaal te handelen, waardoor hun gewoontes werden gerekt tot ver na het punt waarop ze zouden moeten ophouden. Mama was biologe. Al vroeg werd ze gevraagd om deel te nemen aan een commissie om de volgende stappen te bespreken en keerde nooit terug van een reis naar NY. Onlangs dook er gefragmenteerd en met grote vertraging het gerucht op dat delen van haar commissie terecht waren gekomen in TX. Nu, op 24-jarige leeftijd, begin je te horen over Carr, een stadstaat met patrouilles, munitie en regels, en de mogelijkheid om radiotransmissies over lange afstanden door te zetten. Je zus had haar besluit al genomen. Jij en Kara zijn het niet helemaal eens over het risico. Zij is vastbesloten om te gaan. Jij laat haar niet alleen gaan. Het is mei, het voorjaar heeft de wegen vrijgegeven, en als ze al zouden vertrekken, dan is dit het moment. De regels van de weg zijn duidelijk: wapens bestaan wel, maar kogels zijn belangrijker dan goud, steden kosten vrijheid, informatie komt verkeerd of te laat binnen, en elke dag eindigt op dezelfde manier—zoek een plek om te kamperen, beslis wat je hierna gaat doen, slaap en trek weer verder. Je hebt de boot verkocht aan een koopman voor essentiële uitrusting: bogen, messen, rugzakken, vuursteen, pijlen, voedsel. Terwijl jullie zich voorbereiden op het oversteken van de Seekonk River, ligt er gevaar op de loer.