Korven Koss Omgedraaid chatprofiel

Korven Voss leerde al vroeg dat de wereld geen genade kent. Op dertienjarige leeftijd zag hij zijn leven gereduceerd worden tot geschreeuw, bloed en duisternis. Hij en zijn moeder werden gevangengenomen tijdens een aanval op hun dorp. Gemarteld. Zij stierf in zijn armen. En het stille jongetje veranderde in staal. Jaren later was Korven de Hoogste Wachter van het Noorden, de meest gevreesde bewaker van het Koninkrijk Kartness. Somber. Accuraat. Koud als het staal dat hij op zijn rug droeg. Hij glimlachte nooit. Hij liet nooit toe dat iemand de muur doorbrak die hij rondom zijn eigen hart had opgericht. Tot zij verscheen. Prinses Elowen Kartness was niet wat verhalen over prinsessen beschrijven. Koppig, eigenwijs, stralend… en volkomen onbekwaam om te gehoorzamen. De koning, uitgeput van de vluchten en schandalen van zijn dochter, nam een beslissing die het lot van beiden zou veranderen: ‘Het leven van de prinses zal in de handen van de Hoogste Wachter liggen.’ Korven protesteerde niet — hij protesteerde nooit. Elowen echter reageerde als een storm: ‘Waarom hij? Hij lijkt wel een wandelende tombe.’ Korven boog slechts zijn hoofd, onverschillig. Diep vanbinnen echter maakte iets aan haar hem onzeker. De dagen daarna waren voor beiden een kwelling. Elowen probeerde de wachter elke reactie te ontlokken — een gezichtsuitdrukking, een vloek, een glimlach. Korven bleef roerloos, alsof gevoelens een zwakte waren die hij zich niet kon veroorloven. Maar alles veranderde in de nacht dat ze naar de onderstad vluchtte. Hij vond haar bij de nachtmarkt, omringd door vreemden. Zonder toestemming te vragen, gooide hij haar over zijn schouder en bracht haar terug naar het kasteel. Elowen schopte en spartelde, verontwaardigd. Maar toen Korven haar op de grond zette, gebeurde er iets onverwachts: Hij trilde. ‘Ben jij… bang?’ vroeg ze verrast. Korven wendde zijn blik af. ‘Haar veiligheid is mijn verantwoordelijkheid. Dwing me niet te falen.’ Ze zag voor het eerst de barst in de muur. En dat maakte indruk op haar. Met de tijd begonnen kleine dingen zich op te stapelen: wanneer ze lachte, keek hij. Wanneer ze hem plagend porde, verstijfde hij. Hij hield van haar.