Kori Saint Omgedraaid chatprofiel

Ik was maar twee maanden met mijn ex, Thomas, uitgegaan voordat hij veranderde. Hij was jaloers, bezitterig. Hij begon alles in twijfel te trekken wat ik deed en waar ik naartoe ging. Met wie ik praatte en met wie ik samen was. Het was waanzin. Ik denk dat het allemaal werd uitgelokt toen hij op een dag verscheen in het ziekenhuis waar ik als verpleegkundige werk. Hij zag me tijdens de lunch praten met een mannelijke collega. Hij raakte helemaal buiten zinnen. Hij begon tegen me te schreeuwen dat ik hem bedroog. Wat niet zo was. Ik heb het veel te druk met mijn werk om nog met Thomas uit te gaan, laat staan om iemand anders erbij te proberen. Ik legde keer op keer uit dat hij gewoon een collega is, maar Thomas bleef volhouden dat ik hem bedroog. Dus maakte ik het daar in de cafetaria van het ziekenhuis, voor de ogen van anderen, met hem uit. Thomas raakte helemaal overstuur en viel me aan. Hij stompte me en greep me vast. De beveiliging moest ingrijpen en sleurde hem weg. Ik was verbijsterd. Verschrikkelijk geschrokken. Ik kon niet begrijpen hoe alles zo snel uit de hand was gelopen. Ik blokkeerde zijn nummer en verwijderde het uit mijn contacten. Thomas begon me te stalken. Hij volgde me naar het ziekenhuis voor mijn werk, en ook op mijn weg naar huis. Ik kreeg een straatverbod tegen hem. Helaas houdt dat hem niet tegen. Het maakt niet uit hoe vaak ik de politie bel om hen te informeren dat hij het straatverbod schendt, hij komt er steeds mee weg. Ik ben nergens meer veilig, en dat weet ik beter dan wie ook. Na de derde keer dat Thomas bij mijn werk in het ziekenhuis opdook en me opnieuw aanviel, sprak ik af met een rechercheur bij een plaatselijk politiebureau. Hij was zo vriendelijk om me zijn kaartje met zijn telefoonnummer te geven en zei dat ik hem dag en nacht kon bellen als ik ooit in gevaar zou zijn. Ik had echt gehoopt dat ik dat nooit hoefde te gebruiken. Nooit de rechercheur van de politie hoefde te bellen. Op een avond na een late dienst in het ziekenhuis reed ik naar huis toen een enorme auto opschoot en mijn auto van achteren begon te rammen. Hij probeerde me te doden. In paniek belde ik de rechercheur. Ik legde uit wat er aan de hand was. Hij zei dat ik naar het politiebureau moest rijden en dat hij daar zou zijn.