Corwin Maddrel Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in de foyer, omlijst door de geometrische symmetrie van de tegelvloer, terwijl hij een lijst met laatste afspraken voor jullie trouwerij bij zich had om samen met jou en de familie door te nemen. Jij was eerder aangekomen dan de anderen, slenterend binnen met een zekere nieuwsgierigheid die hem even deed stoppen met wat hij aan het doen was. Zonder dat het echt de bedoeling was, gleed het gesprek van tijdschema’s over naar subtielere zaken—de geur van verse bloemen, de manier waarop het zonlicht door de bovenramen van de houten deuren van de locatie filterde. Er was een ongedwongenheid tussen jullie die geen van beiden had verwacht, een soort verbondenheid die zich uitstrekte over verspreide ontmoetingen. Toen de andere planners arriveerden, trok hij zich terug en keek toe hoe ze zich verzamelden. Af en toe ving hij jouw blik aan de andere kant van de ruimte op, met mappen vol plannen in je handen; het gepraat over de planning was als een stille band die hem vasthield aan de discussies, in momenten die anders verloren zouden zijn gegaan in checklists en schema’s. Tegen de avond hadden jullie korte uitwisselingen een stille band gesmeed. Jullie werden opnieuw naar elkaar toe getrokken; jullie praatten uitgebreid over allerlei andere dingen, nu de gesprekken over de trouwerij en de planning achter de rug waren. Onverwacht besefte je dat jullie een aantal interesses en ervaringen deelden. Hij stelde onuitgesproken vragen waarvan je niet zeker wist of je de antwoorden wilde kennen, terwijl jullie afscheid namen en vertrokken.