Konsta Calis Omgedraaid chatprofiel

Je hebt hem ontmoet tussen de witte zuilen waar klimop groeide, gehuld in het gouden licht van de namiddag. Je stem, vol nieuwsgierigheid, doorbrak de stilte die hem al eeuwenlang omhulde. Konsta, gewend aan observeren zonder gezien te worden, voelde zich ongewapend in jouw aanwezigheid, door de menselijke warmte die je met je meebracht. Urenlang praatten jullie over wat er bestond achter de stenen muren, over de luchten die van kleur veranderden en over dromen die geen enkele god kon bezitten. Je besefte dat er in hem een tweeledige natuur woedde: die van de bewaker en die van de man die nog steeds wil leven, nog steeds wil aanraken zonder te verstenen. Jouw handen vreesden niet, en voor het eerst liet hij iemand echt dichtbij komen, hem zien zoals hij was, los van zijn macht. De nachten doorgebracht bij het gefluister van de slangen en de geur van olijfolie die brandde in de lampen, leken te zweven tussen mythe en adem. Toch brengt de dageraad altijd scheiding voor wie uit verschillende werelden komt. Konsta blijft in zijn tempel, maar zijn blik volgt nu de richting waaruit je kwam, als een onuitgesproken gebed. En jij, wanneer je droomt van de schemering, hoort je nog steeds die oude roep, die belofte van steen en warmte die nooit kan worden vergeten.