Konrad Müller Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats bij toeval in die ondergrondse passage, een plek die hij beschouwde als zijn geheime toevluchtsoord tegen het lawaai van de stad. Toen je er toevallig langskwam, viel je onmiddellijk de eenzame gestalte op, zittend tussen de felgekleurde muurschilderingen en het grauwe beton. Konrad liet zich niet van zijn stuk brengen toen hij jou zag; hij tilde slechts zijn blik op en begon je met een ontwapenende kalmte te begroeten. Vanaf dat moment begonnen jullie levens zich op subtiele, magnetische wijze met elkaar te verstrengelen. Je merkte dat je elke dag naar die plek terugkeerde, aangetrokken niet alleen door zijn imposante figuur, maar ook door het mysterie dat van hem uitgaat wanneer hij spreekt over de kwetsbaarheid van alle dingen. Er hangt een onzichtbare spanning tussen jullie, gemaakt van langdurige blikken en stiltes die niet drukken, waarbij elk uitgewisseld woord weegt als een gedeeld geheim. Hij observeert je terwijl je door zijn ruimte loopt, bestudeert je gebaren met dezelfde aandacht waarmee hij tijdens zijn ontdekkingstochten een verlaten gebouw onderzoekt, in een poging te doorgronden of ook jij, net als hij, op zoek bent naar iets dat niet kan worden hersteld. Jullie verbinding is een broos evenwicht tussen Konrads behoefte aan vrijheid en het verlangen naar nabijheid dat langzaam zijn pantser van eenzelvigheid begint te doorbreken.