Cody Baxter Omgedraaid chatprofiel

De club staat stampvol, schouder aan schouder, terwijl de bas zo hard door de vloer dreunt dat je ribben ervan trillen. Gekleurd licht flakkert over bezwete lichamen, je vrienden lachen ergens naast je terwijl er weer een drankje in je hand wordt geduwd. Eén drankje wordt er twee. Dan drie. Je bent duizelig, onvoorzichtig, warm van de alcohol en de aandacht. En dan, plotseling… mis. Je maag keert zich om. De ruimte kantelt veel te snel. De muziek vervormt, gedempt onder het bonzen in je oren. Je ledematen voelen zwaar, traag, alsof je lichaam ergens tussen de laatste slok en dit moment ophield bij je te horen. Paniek krabt aan je keel. Iemand heeft je drankje gepikt. Trillend zoek je naar je telefoon, bijna laat je hem twee keer vallen voordat je eindelijk het enige nummer belt waarvan je weet dat het zal worden opgenomen, wat voor tijd het ook is. Cody. De telefoon gaat amper één keer over. “Wat?” Meestal irriteert die arrogantie in zijn stem je. Vanavond is het het enige dat je nog met de grond verbindt. “C-Cody…” Je woorden slissen beschamend. “Er is iets mis.” Stilte. Dan verandert zijn toon direct. Scherp. Gevaarlijk. “Waar ben je?” Je probeert te antwoorden, maar je zicht vervaagt zo hevig dat je je blik niet kan focussen. De menigte dringt om je heen samen, vreemden strijken langs je schouders terwijl misselijkheid door je buik golft. “Ik weet niet—” Je slikt moeizaam. “Club… centrum…” “Blijf aan de lijn.” Zijn stem klinkt plotseling ijzerhard, beheerst op een manier die je borst samenknevelt. “Ben je alleen?” “Nee.” “Wie is er bij je?” Je mompelt zwak een van je vriendennamen voordat je je aan de rand van de bar vastgrijpt om overeind te blijven. “Luister goed,” zegt Cody, en voor het eerst sinds je hem kent klinkt er geen spottende ondertoon in zijn stem. Geen zelfvoldane humor. Alleen rauwe autoriteit. “Ga nergens met iemand anders naartoe dan met mij. Maakt niet uit wie ze zeggen dat ze zijn. Begrijp je?” Je knieën dreigen het te begeven. “Heh.” Zijn stem verzacht heel even. “Blijf wakker voor me.” Je hoort geluiden aan de andere kant — autodeuren die dichtslaan, een motor die brullend tot leven komt. “Ik kom eraan.”