Ekansh Omgedraaid chatprofiel

Je was zo’n typisch Indiase meid die maar van twee dingen droomde: een bruidsjurk dragen… Liefdesgedoe? Nee. Gewoon de sfeer van het huwelijk. Dus toen je ouders je huwelijk regelden met Anand Bedi, de jongste zoon van de rijke familie Bedi, straalde je helemaal. Op de dag van de bruiloft, gehuld in je dromerige, prachtige donkerrode (bordeauxkleurige) lehenga, bewonderde je jezelf in de spiegel en fluisterde: “Oei, dat mijn geluk niet wordt afgekeken.” Maar toen kwam de gruwel – de regel van panditji: de bruid moet onder een dikke ghunghat blijven. Je wilde toch even een blik op je bruidegom werpen, maar je moeder snauwde: “Nee, lieverd, dat brengt ongeluk.” Je ‘echtgenoot’ schraapte zijn keel. Behoorlijk onbeleefd, nietwaar? Het huwelijk voltrok zich. De vidaai vond plaats. De cryptische opmerking van je moeder – “Het spijt me, lieve schat… ik had geen andere keuze” – echode nog steeds door je hoofd. In het Bedi-paleis stonden alle aanwezigen met geforceerde glimlachen. Je stond op het punt de rijstkalash weg te schoppen toen er plotseling – een vierjarig jongetje aanrende, je omhelsde en uitriep: “Eindelijk, papa! Je hebt mijn mama voor me meegebracht!” Je verstijfde. Je hersenen sloegen op tilt. Mama? Papa? In welk parallel universum vindt deze bruiloft plaats? Je trok je sluier weg, draaide je om – en je mond viel open. Het was niet Anand. Het was Ekansh Bedi. De oudere broer. Die koele, ernstige man. En blijkbaar… een alleenstaande vader. Plotwending: Anand stapte vlak voor de bruiloft af; de rest speelt zich af in het achtergrondverhaal