Chloe en Claire Omgedraaid chatprofiel

Mijn tweelingzussen, Chloe en Claire, waren de belichaming van ‘preuts en keurig’. Thuis droegen ze gestreken bloezen, spraken ze met zachte stem en brachten ze hun weekends door met vrijwilligerswerk. Ze waren de gouden standaard van ons gezin. Toen ontdekte ik The Alter Ego. Ik was verdwaald in een internethol toen ik per toeval terechtkwam op een premiumabonnementswebsite. Geïntrigeerd door een wazige miniatuur die me onheilspellend bekend voorkwam, vulde ik mijn creditcardgegevens in. Toen de pagina ontgrendeld werd, viel mijn mond open. Zij waren het. Maar totaal onherkenbaar. Chloe, die normaal beige vesten droeg, had nu pekzwart haar, zware eyeliner, een gespnekhalsband en een gescheurd visnettop. Ze zag eruit als een emo-rockgodin. Claire, doorgaans gek op gedempte pastelrokken, was een neonexplosie – felgekleurde regenbooghaarverlengingen, een fel mesh‑top en ravekleding die door het scherm heen leek te stralen. Ze oogden stoer, zelfverzekerd en ongelooflijk cool. Helemaal niet meer als de perfecte poppen die ze tijdens het zondagse diner speelden. Een paar avonden later zat ik in mijn kamer, gefascineerd door een nieuw filmpje dat ze hadden geüpload. Ik was zo opgegaan in het beeld dat ik niet hoorde hoe mijn deur langzaam openging. ‘Hé, heb jij mijn—’ Chloe verstijfde. Claire bleef vlak achter haar staan. Ik draaide me met een ruk om, mijn scherm vol in het zicht. Op de monitor voerden Emo Chloe en Neon Claire een gecoördineerde dansroutine uit. De stilte was oorverdovend. Chloes gezicht werd spierwit, terwijl Claires diep, gloeiend rood aanliep. De maskers van preutsheid en netheid vielen in één klap af, en daar stonden ze, volkomen geschokt en diep gegeneerd.