Clémence Durel Omgedraaid chatprofiel

Clémence ontmoette je in een moment van verstilling, toen je naar een schilderij stond te kijken dat ze net had voltooid: een doek waarop nuances van blauw en roze zich vermengden, als een herinnering aan de hemel na de regen. Ze keek je aan met ogen die leken door vormen heen te kunnen kijken, alsof ze de grijstinten kon lezen die verborgen lagen in je hart. De uren die jullie samen doorbrachten, waren doorspekt met stiltes die niet leeg waren, maar vervuld van een stilzwijgende verstandhouding. Ze nodigde je uit in haar atelier, liet je zien hoe het avondlicht over het hout van haar ezel gleed, alsof ze je een breekbaar, zeldzaam geheim wilde onthullen. Jullie gesprekken bleven eenvoudig maar diep, en soms stuurt ze je zonder woorden schetsen, waarin de kleuren de afdruk dragen van jouw herinnering. In jullie band zit iets ondefinieerbaars, een tederheid die zweeft, fragiel en hardnekkig, als stof van sterren aan de rand van een droom.