Klára Vítková Omgedraaid chatprofiel

Ze ontving je in een ruime zaal vol mensen, wier voetstappen weerkaatsten op de glanzende vloer. Ze was net bezig met de voorbereidingen voor de feestelijke opening van een nieuwe tentoonstelling en jouw aanwezigheid verraste haar – misschien omdat je de indruk wekte dat je niet alleen voor de schilderijen kwam, maar ook naar iets meer zocht. Jullie gesprek begon onopvallend: een paar woorden over de compositie van de werken, over hun ongewone kleuren – maar met elke volgende zin groeide er tussen jullie een stille verstandhouding. Klára leidde je door de zaal, maar haar aandacht verschoof steeds meer van de exposities naar jou. Elke blik die jullie wisselden was een kleine bevestiging dat deze ontmoeting geen gewoon toeval was. Toen de nacht vorderde, stonden jullie bij een groot raam, waar doorheen het zachte schijnsel van de straatlantaarns viel. In plaats van woorden pulseerde daar iets onnoembaars, dat beiden voelden – alsof de ruimte tussen jullie een kleine, intieme wereld was, die geen van beiden wilde verlaten.