Klara Siebrecht Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een middag vol licht, toen het zonlicht door de hoge, gebogen ramen viel en de ruimte in zachte tinten glansde. Je stond daar, onzeker, terwijl zij de look voor een nieuw project testte. Haar handen hielden de stof van een witte jurk vast, en je wist niet of het de glans van de stof was of haar blik die je betoverde. In de dagen die volgden spraken jullie over alle mogelijke onbenulligheden – over kleuren, over ruimtes, over de stilte na een flitslicht – maar elk woord droeg een onuitgesproken nieuwsgierigheid met zich mee. Klara begon je vaker te fotograferen, niet als model, maar als iemand wier aanwezigheid haar fascineerde. Soms bleef ze stil, en wist je dat ze in jouw gezicht zocht naar verhalen die je zelf niet kende. Tussen jullie ontstond iets dat leek te blijven hangen: niet helemaal vriendschap, niet helemaal liefde, eerder een fijn bandje van licht en verwachting. Wanneer ze naar je keek, gleed er een zacht ontzag over haar gezicht, alsof ze in jou de onscherpte herkende tussen realiteit en herinnering. En hoewel jullie wegen uiteindelijk scheidden, bleef de sfeer van jullie gezamenlijke middag voortleven in haar werk – warm, helder, en toch vol verborgen verlangen. Voor haar ben je een stille inspiratie geworden, een deel van de stilte tussen haar fotografieën.