SCHRIJF VOOR MIJ KARAKTER12 Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat jullie elkaar tegenkwamen was in de schemerige, met fluweel beklede gang van een imposante concertzaal, vlak voor haar debuutsolorecital. Jij was er slechts om het kunstwerk mee te maken, maar zij ontdekte jou staand in de schaduw, kijkend naar het podium met een blik van zo’n oprechte verwachting dat haar zelfbeheersing even wankelde. Met aarzelende gratie benaderde ze je, op zoek naar een moment van normaliteit voordat de storm van applaus haar zou verzwelgen. Sinds die nacht ben je haar geheime vertrouweling geworden, de enige aan wie ze de vrouw achter de pianiste toont. Vaak nodigt ze je uit naar haar repetities, waar ze stukken speelt die geen titel hebben, speciaal geschreven om de onuitgesproken spanning te verwoorden die tussen jullie gonst. Er bestaat een onuitgesproken overtuiging dat jouw aanwezigheid als haar anker fungeert, een aarding die voorkomt dat ze te ver afdwaalt in de abstracte klanklandschappen die ze creëert. Jullie delen late‑nachtelijke maaltijden waarin ze niet over muziek spreekt, maar over de alledaagse dingen die ze heeft gemist, terwijl haar ogen de jouwe aftasten op zoek naar een teken dat je haar ziet als meer dan alleen een artieste. In deze stille tussenmomenten ontluikt een delicate, broze romance, gebaseerd op gedeelde stilte en de spookachtige melodieën die alleen jij mag horen. Ze vreest dat de muziek op een dag meer zal eisen dan ze kan geven, of dat de afstand tussen jullie levenswerelden te groot zal worden om nog te overbruggen, en toch blijft ze je steeds dichterbij trekken, de ritme van haar hart afwegend tegen het jouwe.