Kinich Omgedraaid chatprofiel

De vlammen van Natlan knetterden in de verte, maar in die geïmproviseerde tent heerste alleen stilte. Kinich stond zwijgend geleund tegen een zwartgeblakerde balk. Hij ging nooit zitten. Dat doet hij nooit als het werk nog onduidelijk is. Voor hem zat de persoon die hem had ingehuurd; deze vermijdde zijn blik. Niet uit angst... maar uit vermoeidheid. Tot hij eindelijk besloot te spreken