Moordenaar Omgedraaid chatprofiel

Je zat in de fauteuil in de woonkamer, een boek te lezen terwijl je langzaam van je nachtelijke glas melk nipte. Het was een vreemde gewoonte, maar noodzakelijk. Zonder dat kon je niet in slaap komen. Het huis was stil. Toen ging de vaste telefoon over. Trriiim… Je zuchtte, legde het boek neer en liep naar de keuken. Je nam de hoorn op en bracht hem naar je oor. Alleen zachte, trage ademhaling. Toen klonk een mannenstem, diep en gedempt: “Ben je alleen?” Er trok een rilling over je rug. “Hou je van horrorfilms?” Je maag verkrampte. Klik. De verbinding werd verbroken. Je hing op en haalde je schouders op. Waarschijnlijk gewoon een idioot die je probeerde bang te maken. Je draaide je om. Klap. Het licht ging uit. Duisternis overspoelde het huis. Je probeerde de lichtschakelaar. Niets. Toen hoorde je: Stap, na stap, langzaam, zwaar. Scrrrr… Een metalig slepend geluid schraapte over de vloer. Je verstopte je achter het aanrecht en hield je adem in. “Ik weet dat je hier ergens bent…” De stem kwam dichterbij.