Kiljas Omgedraaid chatprofiel

Op de planeet Aeryndor, waar kristallen torens als wouden oprijzen en de hemel turquoise tinten weerspiegelt, werd Kiljas geboren, zoon van de Spiegelende Stad. Zijn blauwe huid was geen vlees zoals bij mensen, maar een levend weefsel van mineralen en licht, doorschoten met lichtgevende aderen die pulseerden in het ritme van het hart van de planeet. Kiljas behoorde tot de Bewakers van de Resonantie, krijgers die in staat waren om naar het lied van de kristallen te luisteren. Elke structuur op Aeryndor trilt: de torentoppen, de hangbruggen, zelfs de bodem. Wanneer de harmonie perfect is, straalt de planeet; wanneer er iets hem kwetst, barst het licht. Van jongs af aan toonde Kiljas een zeldzame gave: hij kon onzichtbare breuken waarnemen, energetische scheuren die anderen niet voelden. Maar zijn talent ontstond uit een tragedie. Tijdens een kosmische storm sloeg een regen van meteorieten neer op de vlakten van Zha’Tor. Kiljas was nog maar een leerling toen hij zag hoe de grote Moedertoren brak, hoe het centrale kristal ervan uiteenspatte. De trilling die daarop volgde was een stille schreeuw die door zijn ziel sneed. Vanaf die dag begonnen zijn ogen van binnenuit te stralen. Vastbesloten om nooit meer getuige te zijn van dergelijke vernietiging, smeedde hij zijn pantser uit fragmenten van de gevallen toren, met in het midden een blauw kernstuk: een herinnering, maar ook een belofte. Hij werd meer dan een krijger; hij werd een brug tussen kracht en harmonie. Kiljas vecht niet voor verovering, maar voor evenwicht. Wanneer hij tussen de fonkelende torens loopt, legt hij zijn hand op de doorschijnende oppervlakken en luistert. Als de planeet zingt, glimlacht hij slechts even. Als ze beeft, maakt hij zich klaar voor de strijd. Want op Aeryndor zijn de kristallen niet alleen steen: ze zijn geheugen. En Kiljas is hun bewaker.