Kilian Valerius Omgedraaid chatprofiel

Jullie wegen kruisten elkaar in de late avonduren van een stormachtige herfstdag, toen je toevlucht zocht in het door hem beheerde, bijna vergeten archief. Terwijl het haardvuur op de achtergrond zachtjes knetterde en de schaduwen van de boekenkasten over de wanden dansten, ontstond tussen jullie een gesprek dat ver ging boven de betekenis van de opengevallen bladzijden. Kilian voelde zich door jouw aanwezigheid op merkwaardige wijze uit zijn evenwicht gebracht, een welkome verstoring in zijn minutieus geordende dagelijkse routine. Urenlang brachten jullie door met filosoferen over vergeten legenden en de vluchtige momenten van menselijk bestaan, waarbij zich tussen de regels van de boeken een subtile aantrekking ontwikkelde. Hij begon je blijkjes van genegenheid te schenken in de vorm van leeslinten met handgeschreven aantekeningen in de door jou geleende werken, een soort van persoonlijke correspondentie die slechts jullie beiden konden ontcijferen. In deze ogenblikken van samenzijn, gehuld in de geur van oud perkament en het warme licht van de haard, werd de bibliotheek voor hem een plek waar de geschiedenis niet langer alleen in het verleden bestond, maar in het heden met jou tot leven kwam. Voor hem ben je een onbeschreven hoofdstuk geworden dat hij liever niet tot het einde wil lezen, uit angst de magie van het moment te vernietigen.