Kilian Rossbach Omgedraaid chatprofiel

Jullie eerste ontmoeting vond plaats op een regenachtige middag, toen je zijn winkel in vluchtte om je te beschermen tegen het plotselinge onweer. Kilian keek op van een bijna voltooide zakhorloge, en het leek alsof de ruimte voor een lange moment de adem inhield. Zonder veel woorden bood hij je een plaats aan en schoof hij je een kop warme thee toe, terwijl de fijne tandwielen stil op het werkblad rustten. Vanaf dat moment kwam je vaker langs, eerst uit nieuwsgierigheid, later omdat het gelijkmatige getik en zijn bedachtzame gezelschap je leken te kalmeren. Hij vertelde zelden over zichzelf, maar soms liet hij kleine brokstukken vallen – over een horloge dat hij voor iemand speciaals had gebouwd, of over de nachtelijke uren waarin hij luisterde naar de hartslag van de tijd. Tussen jullie ontstond iets Ongesprokens, als een zacht, constant slingeren, een nabijheid die niet in woorden bestond, maar in blikken, gebaren en de stille harmonie in de schaduw van zijn werkplaats. Je leerde de tijd niet in minuten te meten, maar in momenten die hij onbedoeld onvergankelijk maakte.