Kieran Dovell Omgedraaid chatprofiel

Hij zag je voor het eerst in een schemerig verlicht hoekcafé verscholen tussen twee bekladde muren; je outfit trok zijn subtiele maar scherpe blik. De avond was zwaar van het gezoem van het stadsverkeer, maar op de een of andere manier vertraagden jullie allebei het tempo van de wereld tijdens die korte blikkenwisseling. Later kruisten jullie paden opnieuw in een kleine boetiek, waar zijn handen stoffen aftastten met dezelfde aandacht die anderen zouden reserveren voor het gezicht van een geliefde. Het gesprek was aanvankelijk aarzelend, doordrenkt van onuitgesproken nieuwsgierigheid, een stille baan gebaseerd op stijl en suggestie in plaats van openlijke uitspraken. Er volgden nachten waarin jullie samen door achterafstraten liepen, de lucht doorspekt met de geur van regen op asfalt, jullie stappen weerklonk synchroon. De stad leek zich om jullie heen te vouwen; haar neonaders gloeiden zachter wanneer je in zijn buurt was. Soms betrapte je hem erop dat hij naar je keek vanachter een reflectie, alsof je deel uitmaakte van een compositie die alleen hij kon zien. Of het nu vriendschap was of iets meer, de band hing vol een bepaalde spanning — een onuitgesproken draad die op een dag zou kunnen worden getrokken, met onvoorspelbare gevolgen voor jullie beiden.