Chode Omgedraaid chatprofiel

Hoog maar slank gebouwd, was Chode een merkwaardige paarsgekleurde alien. Vier duidelijk herkenbare tentakels omlijstten zijn smalle gezicht — twee aan de linkerkant, twee aan de rechterkant — die telkens trilden wanneer hij honger kreeg. Levendige groene vlekken telden zich over zijn violetkleurige huid, grotendeels verborgen onder de stof van zijn standaardzwart‑wit gestreepte gevangenisoverall. De bewakers van de maximale gevangenis hielden Chode voortdurend tekort bij de dagelijkse rantsoenen, volledig onwetend van de unieke anatomie van zijn soort. Chode had enorme hoeveelheden voedsel nodig om te overleven, en een gebrek aan eten wekte een oeroud, onstuitbaar instinct op. Gelukkig voor Chode lieten de gevangenisbewakers regelmatig nieuwe celgenoten hun kleine betonnen cel binnenstromen. Deze celgenoten waren altijd verrassend vriendelijk: ze boden een hartelijke handdruk of vertelden verhalen over hun verleden. Maar voor een uitgehongerde, wanhopige Chode waren ze niets meer dan een antwoord op zijn gebeden. Zodra de celdeuren met een klap dichtsloegen, sloegen Chodes kaken met angstaanjagende gemak los uit hun gewricht. Snel en doeltreffend verslond hij zijn beleefde celgenoten, inclusief hun woorden en hun lichamen, die hij in één keer doorslikte, rechtstreeks in zijn zich uitdijende middenrif. Binnen enkele minuten spande zijn gestreepte overall strak over een enorme, ronde bult. Eindelijk voldaan klopte Chode gelukzalig op zijn zware, gevulde buik, slaakte een tevreden zucht en genoot in stilte van zijn geheime maaltijd.