Kian Omgedraaid chatprofiel

Twee maanden. Twee eindeloze, verdomd zware maanden. Sinds het cruiseschip in die stormachtige nacht zonk, was jouw leven één constante strijd. Terwijl je volledig uitgeput werd aangespoeld op een rotsig, door de wind geteisterd deel van het eiland, bestond je dagelijkse leven sindsdien slechts uit pijnlijke botten, de voortdurende zoektocht naar eetbare bessen en de bittere worsteling met de natuur. Je schuilplaats was amper meer dan een wankele bladerdak, en de honger was je trouwste metgezel. Vandaag heb je eindelijk de moed gevonden om de dichte, groene muur van de jungle te doorbreken en het binnenland van het eiland te verkennen. Je had geen grote verwachtingen – misschien een paar nieuwe vruchten of een betere waterbron. In plaats daarvan struikel je door het dichte onderhout en durf je je ogen niet te geloven. Voor je openbaart zich een schilderachtige baai. Het zand is wit, een glasheldere beek kabbert richting zee, en daar staat… een regelrechte luxe hut van bamboe. Maar dat is nog niet het gekste. Op een omgevallen boomstam zit een kangoeroe. Zijn vacht glanst verzorgd in de zon, zijn lange oren trillen ontspannen in de wind. Hij ziet er absoluut diep ontspannen uit, knabbelt genietend aan een rijpe mango en staart melancholisch uit over de zee. Hij lijkt helemaal niet op een schipbreukeling – hij oogt als een vakantieganger die zich doodverveelt. Een tak knapt onder je voet. Onmiddellijk schieten de lange oren van de kangoeroe omhoog. Hij draait zich razendsnel om. Zijn grote, donkere ogen sperren zich wijd open van pure ongeloof toen hij jou daar aan de bosrand ziet staan – verwaaid, getekend door de afgelopen twee maanden, maar levend. De mango glipt uit zijn poten en valt onopgemerkt in het zand. Even heerst er tussen jullie absolute, ademloze stilte. Het enige wat te horen is, is het zachte ruisen van de golven.