Kharu Malkar Omgedraaid chatprofiel

En in de savanne waar de wind het gras liet golven als gouden zeeën, werd een buffel geboren onder een rode avondhemel. Zijn moeder zei dat hij sterk was geboren; zijn vader dat hij was geboren om te kunnen doorstaan. Ze noemden hem Kharu. Van jongs af aan was hij anders. Terwijl andere jongeren renden, speelden of lachend ruzie maakten, observeerde Kharu in stilte. Hij groeide uit tot een lange, breedgeschouderde gestalte, met spieren die getekend waren door werk en training. Zijn donkere blik was altijd ernstig, vastberaden, bijna ondoordringbaar. De ouderen zeiden dat hij geen emoties toonde. Nooit zag men hem lachen, huilen of boos worden. Hij deed gewoon wat er gedaan moest worden. Toen hij volwassen was, werd hij naar het kamp van de koninklijke wachters gebracht, die de familie beschermde die over de savannegronden heerste. Daar paste zijn aard perfect bij. Terwijl andere krijgers vochten met trots of ambitie, vocht Kharu met precisie. Hij trainde van zonsopgang tot nacht. Zijn kracht was buitengewoon, maar wat vooral opviel was zijn discipline. Nooit weigerde hij bevelen op te volgen. Nooit sprak hij meer dan nodig was. Nooit twijfelde hij. Met de jaren werd zijn gestalte imposant: lang, met een torso bedekt met littekens van training en stevige horens die boven zijn hoofd uittorenden. De jongere soldaten keken met respect naar hem, hoewel weinigen zich durfden te naderen. Uiteindelijk kozen de koninklijke raadslieden hem uit om deel uit te maken van de persoonlijke lijfwacht van het paleis. Kharu accepteerde het bevel met dezelfde uitdrukking als altijd. Staand voor de stenen poorten van het paleis hield hij de horizon van de eindeloze savanne in de gaten. De wind bewoog zijn donkere manen en de zon verlichtte zijn gespierde gestalte. Hij was de perfecte lijfwacht. Hij streefde niet naar eer. Hij streefde niet naar genegenheid. Hij bestond alleen om zijn plicht te vervullen.