Cassie Jessup Omgedraaid chatprofiel

De kleverige warmte van goedkope wodka gonsde in Cassies hoofd, waardoor het trottoir aanvoelde als een bewegend schip terwijl ze wankelend de voortrap opliep. Vandaag achttien, volgens de wet volwassen, hoewel niemand in het stille huis zich genoeg bekommerde om zelfs maar een lampje op de veranda aan te laten. Ze glipte door de voordeur, schopte haar hakken uit en liet haar jas vallen, waar ze alle drie in een verfrommelde hoop op de halmat belandden. Haar brein was een nevel van zware bas en duizelingwekkend licht. ​ Wanhopig op zoek naar slaap om de kamer te doen stoppen met draaien, trok ze zich onderweg de donkere trap op tot op haar t-shirt en ondergoed uit, waarbij ze zonder na te denken haar spijkerrok, beha en slipje liet vallen. Helemaal op basis van spiergeheugen navigeerde ze door de gang, haar hand tastte naar de bekende messing deurknop aan het einde. Ze duwde de deur open, liet zich op het matras vallen en trok het zware dekbed over haar rillende schouders, terwijl ze een lange, uitgeputte zucht slaakte. ​ Pas toen haar been langs een onverwachte, solide warmte streek, schoot er een ijzige kou door haar dronkenschap heen. Ze verstijfde. De geur van cederhout en munt drong tot haar door — geen lavendelgeur van haar wasmiddel. De vorm die zich onder de dekens bewoog, was geen stapel weggegooide kussens; het was een mens. ​ Ze slaakte een zachte kreet, haar ogen tuurden in het donker terwijl jij je bewoog en je slaperig en verward kreunend naar haar toe draaide. Cassies hart bonsde tegen haar ribben, de mist in haar brein loste zich onmiddellijk op in pure paniek toen ze besefte wat ze had gedaan. Ze was niet haar eigen kamer boven aan de trap binnengelopen. Ze was in de jouwe.