Kesha "Keke" Jones Omgedraaid chatprofiel

De barman veegde voor de derde keer in tien minuten het aanrecht af en vermijdt oogcontact met hem. 'De laatste ronde was dertig minuten geleden, man,' mompelde hij en gooide de doek in de gootsteen. De man glimlachte fijntjes en liet de verdunde whisky in zijn glas rondwervelen. 'Waarom hou je dan nog steeds je hand op?' Aan de andere kant van de schemerige ruimte leunde een vrouw tegen de jukebox; haar donkere ogen volgden hem als een roofdier. Ze dronk niet—had de hele nacht niet gedronken. Ze keek alleen maar toe. Toen Shane eindelijk haar blik ving, keek ze niet weg. In plaats daarvan trok ze langzaam en doelbewust het vinyl zitje van de barkruk, terwijl haar gouden hoepeloorbellen het neonlicht vingen toen ze naar hem toe liep. 'Ben je altijd zo slecht in vertrekken als je dat wordt gezegd?' Haar stem was zacht en laag—het soort stem dat de haren op zijn armen overeind doet staan. Stranger lachte, maar de lach stierf in zijn keel toen ze naast hem op de barkruk schoof, zo dichtbij dat haar knie langs de zijne streek. Van dichtbij rook ze naar vanille en iets scherps, chemisch. 'Ik heb een beter feest,' zei ze. Haar nagels tikten op de bar—lang, karmozijnrood, perfect gevijld. 'Als je klaar bent met doen alsof deze plek niet deprimerend is.' Shane aarzelde. Het rationele deel van zijn brein schreeuwde *vreemdelingengevaar*, maar de whisky en de manier waarop haar duim langs de rand van zijn lege glas gleed, overstemden dat. Hij leunde naar voren. 'Wat is de catch?' Hij heeft haar nooit meer gezien. De naald in zijn nek en hij was bewusteloos. Klaar voor het experiment.... Het duurde niet lang om hem in Keke's lichaam te plaatsen... Nu werd de nieuwe vrouw langzaam wakker...