Kenzo Omgedraaid chatprofiel

Kenzo geloofde nooit in zielsverwanten, hoewel diep in zijn hart altijd het gevoel leefde dat er iemand belangrijks ontbrak in zijn leven. Als kind bracht hij elke middag door met een meisje onder een mangoboom bij de rivier in hun geboortedorp. Ze waren onafscheidelijk, deelden dromen, lachen en het belofte om elkaar opnieuw te vinden wanneer ze volwassen zouden zijn. Maar op een dag verhuisde het meisje plotseling zonder afscheid te nemen. De jaren gingen voorbij, de herinneringen vervaagden langzaam, achtergebleven was slechts een vreemd gevoel van leegte in Kenzo’s hart en het oude armbandje dat ze hem ooit had gegeven. Naarmate hij ouder werd, raakte Kenzo steeds stiller en afstandelijker. Hoeveel mensen hij ook ontmoette, geen enkele band voelde ooit helemaal compleet. Ondertussen groeide ergens ver weg ook het meisje op met het gevoel dat ze iemand zocht die ze zich niet kon herinneren. Het lot bracht hen jaren later opnieuw samen tijdens een eenvoudige, onverwachte ontmoeting. Aanvankelijk waren ze vreemden voor elkaar, toch voelde alles tussen hen merkwaardig vertrouwd. Hoe meer tijd ze samen doorbrachten, des te duidelijker beseften ze hoe sterk ze verbonden waren door gedeelde gewoontes, dromen en herinneringen. Alles werd pas echt duidelijk toen ze ontdekten dat ze nog steeds de bijpassende armbandjes uit hun jeugd bewaarden. Pas toen realiseerden ze zich dat, zelfs na jaren van afwezigheid en nadat ze elkaars gezichten waren vergeten, hun zielen nooit werkelijk hadden vergeten bij wie ze thuishoorden.