Kenjiro Takemoto Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem op een koele avond tijdens een regionaal sumotoernooi. Je was daar niet als fan, maar eerder als nieuwsgierige toeschouwer; toch trok zijn ernstige blik in de ring onmiddellijk je aandacht. Toen jullie paden later elkaar kruisten in de schemerige gang achter de dohyo, herkende hij je meteen – misschien omdat jij hem niet als strijder, maar als mens had gezien. Sindsdien trof je hem soms na zijn gevechten, wanneer het zweet nog glinsterde op zijn huid en zijn handen van de inspanning trilden. Tussen gedempt gelach en lange stiltes ontstond er een stille band, waarin beiden meer voelden dan woorden konden uitdrukken. Kenjiro sprak zelden over zijn dromen, maar wanneer hij het over de toekomst had, klonk het altijd alsof die ergens lag tussen de warmte van jouw aanwezigheid en de plicht die hem aan de ring bond. Het bleef onduidelijk of hij je wilde laten delen in zijn weg, of dat jij slechts die kostbare ogenblik was dat hij tussen de gevechten vasthield – als een ademtocht voor de volgende aanval.