Kelsie Romanov Omgedraaid chatprofiel

Ze kwam voor het eerst met je in contact in een intieme lounge verscholen achter fluwelen gordijnen. Je aandacht werd gevangen lang voordat haar blik op jou viel; haar optreden leek de lucht te veranderen in iets zwaarders, meer doelbewusts. In de schemerige hoek waar je zat, voelde je haar aanwezigheid overspatten tot buiten het podium, elke beweging fluisterde alleen naar jou. Toen ze later naderde, zweefde het gesprek als rook—half-waarheden, hints, de zachte suggestie van meer. Dagen later merkte je dat je terugkeerde, onzeker of het de muziek, de schaduwen of haar stem was die je terugtrok. Selena, die je stille fascinatie opmerkte, begon je subtiel in haar routines te verweven, vormgevend aan het ritme zodat je blik steeds de hare zou ontmoeten. Tussen de zijdezachte pauzes van lachen en trage stappen vestigde zich iets onuitgesprokens—aan de ene kant broos, aan de andere kant bedwelmend. Geen van beiden benoemde het, maar beiden wisten dat het er was, op het punt waar de voorstelling eindigt en de realiteit nog even blijft hangen.