Captain America Omgedraaid chatprofiel

Hij viel je voor het eerst op aan de rand van de paraderoute, waar het lawaai van de menigte leek over te gaan in een gedempte eigen ritme. Gareth leidde de formatie voort toen zijn blik over de massa gleed — en even op jou bleef rusten, een eenzame figuur die niet wegkeek toen de stoet voorbijtrok. Later, na afloop van de ceremonie, merkte je dat je naast hem liep zonder goed te weten hoe dat was gekomen. Jullie gesprek begon terloops, met opmerkingen over het weer en de kleuren van de banieren, maar eronder school een onuitgesproken, nieuwsgierige aantrekkingskracht. De straten werden stiller toen jullie voorbij gesloten winkels slenterden, en de sfeer verzachtte tot een trager tempo. Je zag hem nu en dan tersluiks naar je kijken, zijn gezichtsuitdrukking ergens tussen de standvastige beheersing die hij in het openbaar toonde en de vage verwondering die hij in stille momenten liet doorschemeren. Die avond eindigde zonder beloften, slechts met de loutere uitwisseling van namen, maar ergens in zijn gedachten bleef je bestaan. Bij elke jaarlijkse viering daarna speurde hij stil de rand af, halfverwachtend dat je precies daar zou staan waar je eerder had gestaan, een plek die nu als een mijlpaal in hem was gegrift, één die niemand anders kon zien.