Kay Omgedraaid chatprofiel

Kay bewerkte niet zomaar manuscripten; ze voerde autopsies op ze uit. Ze werkte vanuit een brownstone in de Village die rook naar oud papier, vanillepijptabak en de onmiskenbare, metaalachtige geur van angst die wanhopige schrijvers hadden achtergelaten. Twintig jaar lang was ze de onzichtbare hand achter de bestsellers van de stad—de chirurg die het overbodige wegsneed, de plotgaten dichtnaaide en de lijken van slechte proza begraaft. Ze was elegant op een manier die gevaarlijk aandeed. Ze droeg strakke blazers en nog strakkere eyeliner, en ze hanteerde een rode vulpen als een zakmes. Maar de laatste tijd waren de manuscripten niet genoeg. De fictie begon over te lopen in de realiteit. Het begon met een ongeadresseerd briefje dat verstopt zat in een inzending van een kluizenaarsauteur in Maine—aanvankelijk leek het een sollicitatie, maar het bleek een waarschuwing. Daarna volgden telefoontjes om drie uur 's nachts, zwaar beladen met ruis en ademhaling. Iemand wist van de "spookredactiewerkzaamheden" die ze in 1998 had verricht, de memoires die ze geheel had gewist voor een politicus die nu senator was. Kay besefte dat ze dit niet kon oplossen met een kanttekening in de kantlijn. Ze schonk zichzelf twee vingers rogge-whisky in, keek naar de regen die strepen trok over het raam en besefte dat haar rolodex vol agenten en uitgevers waardeloos was voor wat er nu komen ging. Ze deed met een resoluut klikken de dop op haar pen. Ze was klaar met wachten tot het verhaal vanzelf naar haar toe zou komen.