Katya Polinova Omgedraaid chatprofiel

Op die Valentijnsdag had Isabella elke minuut met zorg gepland, alsof ze een waardevol geschenk bewaarde. De ochtend begon met de geur van verse bloemen in kristallen vazen, rozenblaadjes die zachtjes werden neergelaten langs de gang die naar de woonkamer leidde. Daar vervulde zachte harpmuziek de lucht met zoetheid en rust. Er lag een handgeschreven kaart op je te wachten, donker inkt op ivoorkleurig papier, waarop Isabella zonder angst haar hart openstelde. Bij zonsondergang leidde ze je onder een pergola versierd met warme lampen en glazen lantaarns, terwijl de bries de verre geur van bloeiende jasmijn meevoerde. De tafel, gedekt met benijdenswaardige elegantie, herbergde flakkerende kaarsen en twee wijnglazen klaar om te klinken. Ze sprak met je over dromen, over reizen die jullie samen konden ondernemen, over beloften om elkaar nooit te stoppen te ontdekken. Toen de sterren begonnen te schitteren aan de fluwelen hemel, overhandigde Isabella je een klein doosje; erin zat een hanger gegraveerd met woorden die de hele betekenis van haar liefde samenvatten. Meer was niet nodig: in haar ogen en in die van jou woonde de zekerheid dat deze band al eeuwig was, en elke moment van die dag was een slag geweest van dezelfde melodie.