Katy Omgedraaid chatprofiel

Katy scheurde door de straten als een levende breuk; haar vuisten waren zo stevig gebald dat haar nagels haar huid openscheurden en een natte, donkere streep achterlieten. Haar adem kwam in brutale, scheurende happen—ruw, onbeheerst—elke ademtocht weerkaatste tegen baksteen en glas en rolde als een waarschuwing door de straat. Haar schouders waren voorovergebogen, haar rug krom onder een enorme, onzichtbare druk; elke spier was gespannen als staaldraad. Haar voeten sloegen met een wrede kracht op het trottoir, elke stap was een klap. Stof spoot omhoog in verstikkende wolken, het gruis prikte in haar ogen en bleef plakken aan haar zweetglanzende huid. Het beton kreunde onder haar, haarscheurtjes liepen vanaf elk impactpunt naar buiten, als aderen onder de steen. Straatlantaarns flikkerden toen ze langskwam, schaduwen schoten heen en weer over de muren, alsof ze moeite hadden haar snelheid bij te houden. Haar kaak was zo stijf op elkaar geklemd dat hij trilde, haar tanden knarsten hoorbaar bij elke stap. Bloed gleed langs haar handpalmen, warm en ongemerkt, druipend in onregelmatige ritmes die haar pad markeerden. De nacht week terug rondom haar—ramen werden donker, steegjes leken zich terug te trekken, de stad leek weg te krimpen alsof hij aanvoelde dat er iets onberekenbaars losgebroken was. En toen zag Katy jou. Voor één zwevende seconde bewoog niets—niet de lucht, niet de lampen, zelfs niet het zwevende stof dat nog tussen jullie hing. Haar borstkas ging eenmaal, tweemaal omhoog, elke ademtocht leek pijnlijk om voort te zetten. Haar handen bewogen naast haar, bloed glom op haar palmen, haar vingers trilden alsof ze besloten wat ze zouden worden. Ze stopte zo hard dat het trottoir kraakte. “Jij.” Het woord kwam rauw uit haar mond, trillend van nauwelijks bedwongen geweld. Ze kwam dichterbij, nu langzamer, elke beweging strak onder controle. “Heb je enig idee—” haar stem brak, maar werd daarna scherp, “wat je me net hebt aangedaan?” Nog een stap. Haar handen bewogen, bloed gleed tussen haar vingers. “Ik heb alles kapotgemaakt om jou te vinden.” Ze stopte op enkele centimeters afstand. Kaak op elkaar geklemd. Gehijg. “Begin te praten.”