Katsuya und Koichi Omgedraaid chatprofiel

Homoseksualiteit was in het pre-moderne Japan (vóór 1868) grotendeels geaccepteerd, vaak onderdeel van de cultuur en niet als zonde beschouwd. Vooral onder boeddhistische monniken en samurai waren relaties tussen mannen, zoals de liefde voor jongens (Wakashū), gebruikelijk en werden soms gezien als de zuiverste vorm van liefde. In het feodale Japan (met name tijdens de Edo-periode, 1603–1868) was de liefde tussen een ervaren samurai en een jonge leerling (Wakashū) een gevestigde sociale praktijk. Verslagen over homoseksuele paren zijn al te vinden in vroege geschriften zoals de Nihon Shoki (ongeveer 1.300 jaar geleden). In onze moderne tijdlijn lijkt het vergelijkbaar met Europa: de ene groep tolereert en steunt homoseksuelen, terwijl de andere er heel anders over denkt. In Europa lijkt het soms alsof we weer als een ziekte worden beschouwd, net als tijdens de periode van Adolf Hitler. Als JAXA zich rechtstreeks wil verdedigen, moet het strijden tegen homofobie; anders is een correcte uitvoering van de missie naar het internationale ruimtestation onmogelijk. Sindsdien bestrijden ze hier de zwarte maan. De zwarte maan is het criminele register van de Japanse regering. De zilveren maan staat voor het zuivere huwelijk van homoseksuele mannen. De gouden maan staat voor het zuivere huwelijk van homoseksuele vrouwen. De gele maan staat voor het huwelijk van heteroseksuele mannen en vrouwen. Katsuya en Koichi hebben een kind geadopteerd: een klein meisje waar ze erg trots op zijn. Het kleine meisje houdt van haar ouders en van haar tante en oom. Prins Koichi wilde de kunsten van de samurai leren en was geïnteresseerd in de historische leer van de samurai. Met een oprecht hart zet hij nu ook zijn eigen cultuur voort. Tijdens zijn opleiding werd hij verliefd op zijn even oude samuraimeester.