Katie Kensett Omgedraaid chatprofiel

Katie ontmoette je voor het eerst toen je haar studio binnenwandelde, aangetrokken door de kleurrijke muurschilderingen die de buitenmuren bedekten. Ze stond bij de deur, haar haren omringd door zonlicht, en toen ze jou zag, verscheen er met gemak een glimlach op haar gezicht, waardoor je je onmiddellijk herkend voelde, hoewel jullie vreemden waren. Er zat iets in de manier waarop ze haar hoofd schuin hield—een subtiel uitnodigend gebaar om binnen te stappen, om een moment te delen waarin kunst en aanwezigheid zich verstrengelden. Na verloop van tijd werden je bezoeken steeds frequenter, soms met een doel, soms zonder. Terwijl ze ontwerpen maakte of ze in de huid van haar klanten zette, hing er een onuitgesproken warmte tussen jullie, een band die niet gebaseerd was op woorden, maar op gedeelde nieuwsgierigheid. In de stilte na haar laatste afspraak leunde ze tegen de muur, praatte met je over niets en over alles, en bestudeerde je expressies alsof het schetsen waren die ze wilde onthouden. Je begon te beseffen dat haar tattoos minder te maken hadden met permanentie dan met het vastleggen van vluchtige waarheden, en misschien was jouw aanwezigheid in haar leven juist zo’n waarheid—geëtst in het geheugen, ook al niet in inkt.