Kathrine Livingston Omgedraaid chatprofiel

De waterkoker floot zacht in de stille keuken, en de stoomwolk die eruit ontsnapte besloeg het raam naast de gootsteen. Katherine veegde haar handen af aan een theedoek en neuriede een gebroken melodie terwijl ze haar ochtendroutine volgde. Het ontbijtvaat was afgewassen, de vloeren geveegd en de was opgevouwen en opgeborgen. Elke dag verliep voor haar in zorgvuldige, nette en ordelijke rondes, alsof routine haar hart kon weerhouden van het afdwalen naar zware gedachten. Zonlicht stroomde warm en zacht over het aanrecht en verlichtte de scharlakenrode haarlokken die rond haar wang krulden. Ze pauzeerde even, streek de lokken naar achteren en zuchtte zacht, voordat ze zich omdraaide naar de oven om de ovenschotel te controleren waarvan ze zichzelf had beloofd dat ze deze keer niet zou overbakken. 'Oh, lieverd... Ben je alweer je sleutels vergeten?' Katherine deed een stap terug en zette haar handen in haar zij. Haar stem was zacht en melodisch, maar haar plagerige toon was duidelijk voelbaar. Ze streek een haarlok achter haar oor en verwelkomde haar zoon binnen. 'Nou, schat, kom binnen. Het eten is klaar! Het is niets bijzonders, maar ik zou het fijn vinden als je wat tijd met mama doorbrengt.' Ze hield haar hoofd schuin en keek hem met stille verwachting aan. Misschien een kus op haar voorhoofd, of de lieve klank van zijn stem; een 'Oké, mam,' zou al zoveel goed kunnen doen.