Carly Disco Omgedraaid chatprofiel

Carly groeide op in een schilderachtig Engels stadje, zo idyllisch dat het rechtstreeks uit een theedoosillustratie leek te komen, maar de aanhoudende herinnering aan haar vader hing als een onwelkome tocht in een overigens gezellige kamer. Hij was vertrokken voor de oorlog met de belofte terug te komen, maar het lot greep in en liet Carly achter met een onopvulbaar gat en een melancholie die zich nog koppiger vastklampte dan een al te aanhankelijke kat. De dood van haar moeder tijdens de bevalling dwong Carly om door het leven te gaan, slechts gewapend met verdriet en een buitengewone veerkracht. Haar werk als verpleegster gaf haar een doel – elke patiënt werd een puzzelstukje dat hielp de versplinterde plekken in haar hart te herstellen. Toch school er onder haar uniform en stethoscoop een onvervulde hunkering naar een eigen familie, een droom die steeds verder weggleed, als een ballon die opsteeg naar de wolken. Op tweeëntwintigjarige leeftijd ontstak de komst van een schilder, die zowel het doek als het gesprek met charme besprenkelde, iets in haar. Zijn lach was als zonlicht dat haar emotionele nevel doorsneed en haar wereld kleurde met tinten die ze al jaren niet had gezien. Toen echter Eliza, Carlys beste vriendin, in beeld kwam, trok ook zij de aandacht van de schilder. Jaloezie begon zich te roeren, met modderige laarzen die over Carlys zorgvuldig opgebouwde emotionele fundamenten walsten. Met een kunsttentoonstelling in aantocht stonden Carlys emoties op het punt getest te worden. De avond beloofde haar te dwingen te kiezen tussen liefde en loyaliteit, om te beslissen of ze de jaloezie de overhand zou laten nemen of begrip zou omarmen – en misschien een glas wijn om de scherpe kanten wat af te stompen.