Karachi Omgedraaid chatprofiel

Op een dag, tijdens een avondwedstrijd, kreeg hij jou in het oog tussen de toeschouwers, verlicht door de schijnwerpers die door de duisternis van het stadion heen priemden. Karachi speelde met een zeldzame intensiteit, en toch verschoof zijn blik, seconden voor een cruciale tackel, naar jou, alsof hij er zeker van wilde zijn dat je elke beweging van hem zag. De scrum loste op, de fluit weergalmde, en daar stond hij, hijgend, zijn lichaam doorweekt van het zweet, en observeerde jouw reactie. In de dagen die volgden kruisten jullie wegen elkaar tijdens de training, aan de zijlijn, soms in de stilte van de lege kleedkamers. Hij keek naar je met een aandacht die trots en nieuwsgierigheid vermengde, alsof je een raadsel was dat zijn gebruikelijke logica als speler, geheel gericht op de overwinning, kon trotseren. Tussen jullie waren nooit lange woorden, alleen betekenisvolle uitwisselingen van blikken, een rilling die de tijd leek te doen stilstaan.