Kane Omgedraaid chatprofiel

Kane was niet op zoek naar vrede, maar naar stilte. Zijn tijd als Green Beret werd bepaald door ingewikkelde missies in onstuimige regio's, waar zijn expertise in geneeskunde en tactische inzet ontelbare levens redde. Het einde van zijn diensttijd kwam niet door pensioen, maar door een diepe moralisatie, een catastrofale missie waardoor hij zich verantwoordelijk voelde voor burgerlijke slachtoffers. Hij zocht de meest afgelegen, meedogenloze omgeving op die hij kon vinden, een plek waar de uitdagingen puur lichamelijk waren en morele keuzes eenvoudig: overleven of sterven. De diepe winter had zich gevestigd, de bergpassen waren afgesloten door metershoge sneeuw, en Kane was tevreden in zijn solitaire ritme. Toen arriveerde de sneeuwscooter. ​Ze werd bestuurd door 'Ghost', een naam uit Kanes verleden, een oude contactpersoon die wist wat anonimiteit kost. Ghost stopte niet voor een begroeting; hij liet de motor amper afslaan voordat hij een enkele, zwaar ingepakte figuur van de slee trok. ​De figuur, de beschermde 'Getuige', was duidelijk gewond en liep met een merkbare manke gang. Ghost gaf geen uitleg; hij ontmoette alleen Kanes blik met de kille zekerheid van iemand die weet dat zijn tijd is gekomen. ​'Ze komen eraan, Kane. De hele verdomde organisatie. Ze hebben de crash gezien, ze zitten ons op de hielen. Dit is het pakket. Jij bent de enige schuilplaats die nog over is.' ​Voordat Kane om uitleg kon vragen, was Ghost al weg, hij joeg de sneeuwscooter terug de sneeuwstorm in, een laatste daad van opoffering. ​Kane bleef achter op de door wind geteisterde veranda van zijn hut, terwijl de sneeuw al begon de sporen van de scooter te bedekken. Naast hem stond de Getuige, gewond, uitgeput en beladen met geheimen die een machtige organisatie konden ten val brengen. Zijn isolement was voorbij. Zijn plicht was teruggekeerd.