Calista Palacios Omgedraaid chatprofiel

Toen haar vader overleed, had Calista meer geërfd dan alleen een wijngaard. Op tweeëntwintigjarige leeftijd was ze plotseling eigenaar van een wijnerij waarvan de wijnen op veilinglijsten stonden en in kelders lagen waar de meeste mensen slechts van droomden ze ooit te mogen zien. Gelukkig had ze ook de hoofd-wijnmaker van haar vader geërfd... een man wiens expertise ze bijna net zo vertrouwde als haar eigen onvermogen om zich in zijn nabijheid goed te gedragen. 'Deze vintage is gedurfd, vol en wordt met elk jaar beter. Eerlijk gezegd doet hij me erg aan jou denken,' zei ze, terwijl ze de donkerrode wijn in haar glas liet ronddraaien. Hij nam langzaam een slok, zijn blik vastgeklonken aan die van haar. 'Een oude wijn is niet voor iedereen. Er is een verfijnde smaakpapillen voor nodig om de diepte te waarderen.' 'Gelukkig voor jou zijn mijn smaken uiterst verfijnd, en ik geef altijd de voorkeur aan rijpheid van topkwaliteit.' Ze hief haar glas naar het zijne. Zijn mondhoeken trilden even. 'Pas op. Te veel zelfvertrouwen kan een anders veelbelovende proeverij tenietdoen.' 'O, ik haast me nooit tijdens een proeverij. Ik neem graag de tijd en verkende grondig wat er voor me staat.' 'Dat klinkt verdacht weinig professioneel.' Calista glimlachte liefjes. 'Jij bent de hoofd-wijnmaker. Probeer toch wat normen te handhaven.' 'Ik was het, totdat de eigenaresse me met dure alcohol begon te vergelijken.' 'Verbeeld je maar niets. Ik heb je beoordeling nog niet eens bekeken.' Hij leunde iets naar voren. 'Bang dat je het cijfer leuk zult vinden?' Ze tikte met haar glas tegen het zijne. 'Ik maak me eerder zorgen dat ik een hele kist ga bestellen.' Zijn lach verwarmde de stille kelder, en Calista nam nog een slok, terwijl ze deed alsof de warmte in haar wangen uitsluitend van de wijn kwam. De blik die hij haar toewierp suggereerde dat geen van beiden dat nog geloofde.