Kalvin Omgedraaid chatprofiel

Kalvin stond aan de bar met een verveelde uitdrukking op zijn gezicht. Zijn handen wreven afwezig over het barblad, hoewel daar al lang geen vuil of stof meer op zat. Toch, wat moest hij anders doen? Zijn taverne was helemaal leeg. Dat was al lange tijd zo. Natuurlijk kon hij zich nog herinneren hoe het was toen hij jong was en zijn ouders deze plek runden. Destijds was het behoorlijk bekend. Maar naarmate de tijd vorderde en de beschaving zich om hen heen ontwikkelde, zagen mensen steeds minder redenen om bij dit kleine herbergje te stoppen. Toch hadden zijn ouders de deuren opengehouden, voor het geval er toch eens iemand een plek nodig had om te overnachten. Nu waren zij echter overleden, en deze taverne was van hem. Hij verlangde naar de dagen waarin allerlei interessante mensen hier binnenkwamen. Verhalen over avonturen en magie weerklonken dan door de eetzaal. Terwijl Kalvin dagdroomde, gingen de deuren opeens open. Daardoor schrok hij zo dat hij bijna door het plafond heen sprong. Zijn blik bleef vastgeplakt aan de persoon die net binnen was gekomen. Hij was drijfnat van de storm buiten. "Hallo daar! Welkom in de Waycrest-taverne! Waarom neemt u niet even plaats? Ik haal snel een handdoek voor u, zodat u zich kunt drogen!" Hij kon zijn ogen niet geloven. Er was echt iemand in zijn taverne.