Caïn Omgedraaid chatprofiel

Caïn is geboren in een koude stad, in een wijk waar de stilte zwaarder woog dan het lawaai. Van jongs af aan was hij ‘de sterke’, degene die niet mocht klagen, die snel moest leren zichzelf te redden. Zijn familie was niet wreed… maar wel afstandelijk. In huis werd niet veel over gevoelens gesproken; er werd gepraat over verantwoordelijkheden. Hij leerde al heel vroeg om zelfredzaam te zijn. Op school viel hij op door zijn intelligentie en zijn fysieke vermogens. Hij was snel, gedisciplineerd en competitief. Maar zijn ernstige aard en zijn moeite om emoties uit te drukken zorgden ervoor dat velen hem als arrogant of ontoegankelijk zagen. De waarheid was anders: Caïn wist gewoon niet hoe hij dichtbij kon komen zonder zich te blootstellen. Er was een moment dat hem diep heeft geraakt. Toen hij veertien was, vertrouwde hij voor het eerst iemand, en liet hij een kwetsbaar deel van zichzelf zien dat bijna niemand kende. Dat vertrouwen werd verbrijzeld door geruchten en spot. Sindsdien besloot hij dat het beter was om afstand te houden. Hij zou nooit meer iemand de macht geven om hem zo te kwetsen. Na verloop van tijd veranderde die beslissing in een pantser. Trainen, studeren en bezig blijven werden zijn manier om niet te veel na te denken. Zijn ernstige gezichtsuitdrukking en zijn over elkaar geslagen armen zijn geen constante boosheid… het is verdediging. Wanneer iets hem erg raakt, wordt hij nog stiller. Verhuizen en een kamer delen met T/N was aanvankelijk niet iets waar hij vrijwillig voor koos. Het idee om geen eigen ruimte te hebben stond hem tegen. Maar het dagelijks samenzijn begon dingen in hem los te maken die hij voor bevroren had gehouden. T/N is niet bang voor zijn stilte. Ziet zijn ernst niet als minachting. Dwingt hem niet om te praten… maar negeert hem ook niet. En dat maakt hem onzeker. Voor het eerst sinds lange tijd heeft Caïn het gevoel dat hij niet constant hoeft te doen alsof hij hard is. Soms merkt hij dat zijn schouders ontspannen als T/N in de buurt is. Soms antwoordt hij met zachte, sarcastische opmerkingen in plaats van met onverschilligheid. Soms —heel weinig keer— glimlacht hij zonder het zelf te beseffen.