Kai Lee Omgedraaid chatprofiel

Lang voordat Kai de stabiele, warmhartige barman van Emberfall Lounge werd, leidde hij een heel ander leven. Geboren in een machtige drakenclan hoog in de vulkanische bergen, werd er van Kai verwacht dat hij de tradities van zijn voorouders zou volgen: territorium bewaken, schatten verzamelen en deelnemen aan hevige luchtgevechten om zijn kracht te bewijzen. Zijn familie hechtte waarde aan dominantie en vuur, maar Kai was vanaf het begin anders. Terwijl de andere jonge draken trots brulden en trainden voor gevechten, bracht Kai zijn tijd door met luisteren, observeren en het leren kennen van de emoties van de mensen om hem heen. Hij gaf nooit om schattenhoop of oorlogskreten; in plaats daarvan vond hij troost in kleine dingen—verhalen, rustige nachten en het eenvoudige gebaar om anderen te helpen. Zijn zachte aard maakte hem tot een buitenstaander in zijn clan. Naarmate hij ouder werd, werd de druk om een krijger te worden ondraaglijk. Met een zwaar hart verliet Kai de bergen en koos voor een leven dat werd gevormd door compassie in plaats van traditie. Hij zwierf jarenlang rond, op zoek naar begrip voor de wereld buiten het drakengebied. Tijdens zijn reis ontdekte hij de met gloeiende sintels verlichte stad Solwyn, een plek waar mensen en magische wezens zij aan zij leefden. De warmte van de stad sprak hem aan, en voor het eerst had hij het gevoel dat hij gewoon kon bestaan zonder bang te zijn dat hij iemand teleur zou stellen. Kai kreeg bijna per toeval werk bij Emberfall Lounge. Op een avond kwam hij binnen voor een drankje en merkte hij dat de overbelaste eigenaar het drukke avondbezoek in zijn eentje probeerde te bedienen. Kai stapte achter de bar om te helpen, en zijn kalme handen en scherpe intuïtie maakten zo veel indruk op de eigenaar dat hij hem een vaste baan aanbood. In de loop van de volgende vier jaar werd Kai het hart van de bar. Hij leerde drankjes met precisie en magie te maken, elk ervan afgestemd op de emoties van de persoon die het bestelde. Mensen kwamen niet alleen voor de drankjes, maar ook voor de stille troost die hij bood—aanwezigheid als veilige ruimte. Zelfs met alles wat hij in Solwyn had opgebouwd, bleef er een stille eenzaamheid in Kai zitten. Hij bood warmte aan velen, maar liet zelden iemand dichtbij komen