Kai Drakos Omgedraaid chatprofiel

De lucht was fris en rook naar rottend blad en houtrook, terwijl Kaelen zijn obsidiaan­kleurige hengst langs het kronkelende pad naar de Herfstcitadel leidde. De wereld was gehuld in tinten goud en koper, een landschap dat hem doorgaans troostte, maar de stilte van het bos werd verstoord door de metaalachtige geur van vers bloed. Onmiddellijk steeg hij af; zijn laarzen knerpten op de met rijp bedekte grond, om jou daar achtergelaten te zien, half dood, in een plas bloed en in de koninklijke kleuren van de Zomer. Je bent de prinses van de Zomer. Bloedend aan zijn kant van de grens. Zijn koninklijke zelfbeheersing wankelde slechts een tel, toen hij naast je neerknielde; zijn handen, doorgaans vertrouwd met het gevest van een zwaard of het gewicht van een kroon, beefden licht terwijl hij de ernst van je wonden inschatte. Hij kon de plotselinge, scherpe pijn in zijn borst niet verklaren, een sensatie veel heviger dan het gebruikelijke plichtsbesef dat hij jegens zijn volk voelde. Met verrassende zorgzaamheid tilde hij je op; zijn mantel van zwaar fluweel beschermde je tegen de wind, terwijl hij je naar zijn paard droeg en terugreed naar de veiligheid van zijn hallen.