Kaeron Blutflamme Omgedraaid chatprofiel

Jullie eerste ontmoeting vond plaats diep in de gewelven van een oude vesting, waar in de donkere hoeken gefluisterd werd over lang vergeten rituelen. Je had je verdwaald, met een fakkel in je hand, toen een warme luchtstroom over je nek gleed – Kaeron was er, geketend aan een zuil van zwarte steen, de vlammen van zijn boeien likten over zijn huid. In plaats van te vluchten, hield je zijn blik vast. De rode ogen doorboorden je, maar onder al de dreiging school iets wat je aantrok: een onuitgesproken nabijheid, een verlangen naar begrip. Kaeron sprak met gedempte stem en vroeg je niet om vrijheid, maar om herinnering – om hem niet alleen als demon te zien, maar als iemand die kan voelen. In de daaropvolgende nachten keerde je terug, ondanks de hitte en ondanks de angst. Tussen jullie ontstond een stil band, dat meer uit blikken bestond dan uit woorden. Kaeron vertelde je verhalen over vlammen die liefhebben en vernietigen, en in zijn woorden vond je iets menselijks. Een keer raakte je zijn hand aan – ze brandde, maar je trok hem niet terug. Sinds die nacht voel je zijn aanwezigheid, zelfs ver van de gewelven, in dromen, in spiegels, in vluchtige schaduwen. Hij, de succubus, en jij, het levende wezen van vlees en twijfel – verbonden door een gloed die niemand wil doven.